عبد الله قطب بن محيى

525

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

است كه به طورى معيّن انس گرفته ، مىپندارد كه اگر آن‌طور درهم شود ، وجود او باطل مىشود و اين غلط است ، هيچ نيست كه آن را عوضى نيست ، اگر زيلوچه نباشد بر بوريا خواب مىتوان كرد و اگر برنج و گوشت نباشد ، نان و صعتر مىتوان خورد و دليل بر اين آنكه بسيار كس در عالم هست كه چنين بسر مىبرد و او را بسر مىرود و در مرتبهء خود چنانش خوش است كه ما را در مرتبهء خود . و اگر به اين تفاوت نسبى كه او را است با ما او را بىآرام مىبايد بود پس ما را نيز بىآرام بايد بود ، براى آنكه زيست ما در جنب زيست ملوك همچون زيست آن گدا است در جنب زيست ما ، و ملوك را نيز بىآرام بايد بود ، براى آنكه بالاى هر مرتبه ، مرتبه‌اى است ، پس اگر ناسازگارى مىكنند با هيچ مرتبه نمىتوان ساخت و اگر سازگارى مىكنند با هر مرتبه مىتوان ساخت ، پس هم اولى آنكه سازگارى كنند و خود را از رنج اضطراب خلاص سازند و از احكام مراتب بيرون آيند و جوياى فرد احد كه خالق مراتب و يكتاى بىهمتا است شوند . « لكلّ شىء اذا فارقته عوض * و ليس للّه ان فارقت من عوض » و التّوفيق من اللّه العلىّ العزيز و السّلام عليكم و على جماعة الاخوان ثبّتهم اللّه تعالى . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 222 - [ دنيا اگرچه نزديك است چون رفتنى است دور است ] از بندهء ضعيف قطب بن محيى به سوى سيّد برادران و ياريگر سالكان الامير محب الملّة و الحق و الدين الشيخ محمد ، ايّده اللّه تعالى . دنيا اگرچه نزديك است چون رفتنى است دور است و آخرت اگرچه دور است چون آمدنى است نزديك است ، هر كار كه بعد از مرگ سودى به شخص رساند آن كار شخص است ، و هرچه جز آن است سبب پشيمانى و ندامت و حسرت است و دست